Debaty sejmoweXX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ograniczenia obrotu lekami roślinnymi w sklepach zielarskich

   W odpowiedzi na interpelację posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pana Wiesława Walendziaka, przesłaną przy piśmie z dnia 4 kwietnia 2002 r. (SPS-0202-1034/02), w sprawie ograniczenia obrotu lekami w sklepach zielarsko-drogeryjnych przesyłam następujące informacje.    Uprzejmie informuję, że zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (DzU nr 105, z późn. zm.) obrót środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi dokonywany jest za pośrednictwem aptek. Ustawa dopuszcza prowadzenie obrotu środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi przez placówki pozaapteczne (art. 31).    W wykonaniu przepisów cytowanej ustawy minister zdrowia w drodze rozporządzenia określa rodzaj placówek, w których może być prowadzony obrót środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi poza aptekami, wymogi dotyczące lokalu, kwalifikacje zawodowe osób prowadzących i sprzedających, rodzaj środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, które mogą być przedmiotem obrotu w tych placówkach.    Należy podkreślić, że przedmiotem obrotu mogą być środki farmaceutyczne i materiały medyczne wymienione w załącznikach do rozporządzenia ministra zdrowia dla poszczególnych placówek.    Obecnie obowiązuje rozporządzenie ministra zdrowia z 21 września 2001 r. (DzU nr 116).    Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (DzU nr 126) stanowi, że obrót detaliczny produktami leczniczymi wydawanymi bez recepty poza aptekami i punktami aptecznymi mogą prowadzić również m.in. sklepy zielarsko-medyczne oraz sklepy zielarsko-drogeryjne.    Zwracam jednakże uwagę na fakt, że cytowana ustawa wejdzie w życie z dniem 1 października 2002 r.    Natomiast ustawa z dnia 6 września 2001 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo farmaceutyczne, ustawę o wyrobach medycznych oraz ustawę o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w art. 18 ustala, że sklepy zielarsko-drogeryjne określone w art. 71 ust. 1 pkt 4 ustawy, działające w dniu wejścia w życie tej ustawy, mogą prowadzić obrót detaliczny produktami leczniczymi i materiałami medycznymi, w zakresie określonym tą ustawą do dnia 31 grudnia 2005 r.    Ustawa Prawo farmaceutyczne dostosowała obowiązujące przepisy do obowiązujących w Unii Europejskiej. Uwzględniła również standardy obrotu środkami farmaceutycznym i materiałami medycznymi do obowiązujących w tym zakresie w państwach Unii.    Pragnę podkreślić, że obrót preparatami leczniczymi powinien znajdować się pod szczególnym nadzorem i kontrolą państwa. Odbywać się on musi bowiem w sposób gwarantujący bezpieczeństwo osób stosujących produkty lecznicze. Sprzedawany środek farmaceutyczny musi odpowiadać określonej jakości. Jakość wydawanych leków gwarantują nie tylko warunki ich wytwarzania, ale również warunki ich przechowywania. Gwarancję bezpieczeństwa prawidłowego wydania leku z kolei zapewnia osoba wydająca leki.    Nie bez znaczenia w zakresie gwarancji, bezpieczeństwa i jakości preparatu leczniczego jest również stwarzanie sytuacji eliminujących w sposób obiektywny powstanie czynników ułatwiających zaistnienie pomyłki lub zagrażających jakości środków.    Przeprowadzone kontrole inspektorów Inspekcji Handlowej przy współudziale inspektorów Inspekcji Farmaceutycznej wykazały nieprawidłowości w dystrybucji środków farmaceutycznych i materiałów medycznych w tych placówkach. Stwierdzono, że asortyment znajdujący się w obrocie w niektórych sklepach zielarsko-drogeryjnych był niezgodny z asortymentem dopuszczonym do obrotu w tych placówkach przez ministra zdrowia. Niejednokrotnie stwierdzono również, że przedmiotem obrotu były preparaty niedopuszczone do obrotu w Polsce, leki przechowywane były w nieodpowiednich warunkach.    Przed uchwaleniem ustawy projekt był omawiany również na posiedzeniu komisji sejmowej, która podzieliła pogląd, że funkcjonowanie tych placówek w dłuższej perspektywie jest nieuzasadnione.    Zwracam uwagę, że likwidacja sklepów zielarsko-drogeryjnych nastąpi z dniem 31 grudnia 2005 r., a więc pozostawiono dostatecznie długi okres czasu do zakończenia działalności i ewentualnego przekwalifikowania pracowników.    Likwidacja sklepów zielarsko-drogeryjnych nie spowoduje pozbawienia pacjentów środków farmaceutycznych dopuszczonych do obrotu w tych placówkach. Znacznie szerszy asortyment środków farmaceutycznych i materiałów medycznych został dopuszczony do obrotu w sklepach zielarsko-medycznych, które są prowadzone głównie przez techników farmaceutycznych. Natomiast rozwiązaniem dla właścicieli sklepów zielarsko-drogeryjnych mogłoby być zatrudnienie w czasie godzin czynności placówki techników farmaceutycznych, którzy posiadają odpowiednie kwalifikacje, i przekształcenie tych placówek w sklepy zielarsko-medyczne.    Odnośnie do zastrzeżeń Polskiego Komitetu Zielarskiego dotyczących niezgodności ustawy Prawo farmaceutyczne w zakresie likwidacji działalności sklepów zielarsko-drogeryjnych z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, szczególnie zapis w art. 22 - informuję, że nie podzielam tego poglądu. Zapis ten, regulując sprawę wolności działalności, dopuszcza jej ograniczenie - wymagające jednak, aby ewentualne ograniczenie działalności podyktowane było ważnymi interesami publicznymi oraz aby dokonane było w drodze ustawy.    Przekazując powyższe, pragnę podkreślić, że zmiany te są jednym z elementów polityki lekowej państwa. Ochrona zdrowia i bezpieczeństwo stosowania leków nie pozostają bez wpływu na jej kształt.    Minister    Mariusz Łapiński    Warszawa, dnia 30 kwietnia 2002 r.