Debaty sejmoweXX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zagrożenia bezrobociem i braku perspektyw zawodowych dla lekarzy specjalistów w kontekście reformy systemu ochrony zdrowia

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Witolda Tomczaka, przekazaną przy piśmie, znak BMK-070-II-1332/01, w sprawie zagrożenia bezrobociem i braku perspektyw zawodowych dla lekarzy specjalistów w kontekście reformy systemu ochrony zdrowia uprzejmie informuję, co następuje, w kolejności zadanych punktów.    1. Od początku lat osiemdziesiątych notowany jest spadkowy wskaźnik urodzeń, który najlepiej mogą obserwować ordynatorzy, a także pracownicy oddziałów noworodkowych i położniczych. Zapotrzebowanie na świadczenia oddziałów noworodkowych uwarunkowane jest obłożeniem oddziałów położniczych. W związku ze spadkową tendencją urodzeń nieodzowna staje się redukcja łóżek zarówno na oddziałach położniczych, jak i noworodkowych.    2. Ministerstwu Zdrowia nie jest znany ani jeden przypadek, który przedstawia w swej interpelacji pan poseł Witold Tomczak, jakoby działalność niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, powstających w miejsce zamykanych oddziałów szpitali powiatowych, zmniejszała zatrudnienie do nieakceptowalnych granic, co stwarza realne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia pacjentów.    3. W sprawie możliwości uzyskania taniego kredytu na rozpoczęcie działalności lekarzy specjalistów uprzejmie informuję, że Ministerstwo Zdrowia przygotowało projekt ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów udzielanych lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom i położnym oraz o umarzaniu tych kredytów. Projekt ten został przekazany do marszałka Sejmu przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Zgodnie z projektem preferencyjny kredyt będzie można uzyskać na adaptację pomieszczeń, zakup wyposażenia, aparatury lub sprzętu medycznego służących prowadzeniu działalności w formie indywidualnej lub grupowej praktyki lub niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej. Uzyskają go lekarze, lekarze stomatolodzy, pielęgniarki i położne, jeżeli rozwiązano z nimi umowę o pracę w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej po 31 grudnia 1998 r. z przyczyn dotyczących pracodawcy. Kredyt będą mogli uzyskać także pracownicy, którzy co prawda w chwili wejścia w życie ustawy nadal są zatrudnieni w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, jednak złożą deklarację o gotowości rozwiązania umowy o pracę, a co za tym idzie - wykonywania zawodu poza publicznym zakładem. Preferencyjnie oprocentowany kredyt będą mogły uzyskać także osoby będące udziałowcami istniejącego lub tworzonego niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej. W projekcie ustawy określona jest górna granica kredytu objętego dopłatami. Dla lekarza, lekarza stomatologa kwota kredytu nie może przekroczyć 70 000 zł, dla pielęgniarki i położnej 40 000 zł. Preferencyjność kredytów będzie polegała na przeznaczeniu z budżetu państwa środków na dopłaty do oprocentowania udzielonych kredytów. Dodatkowo wprowadza się możliwość częściowego umorzenia kapitału kredytu w wysokości 20% kwoty tegoż kapitału, pod warunkiem uprzedniej terminowej spłaty 80% kapitału i należnych odsetek. Ostateczne wskazanie, kto, na jaki cel i pod jakimi warunkami będzie mógł uzyskać kredyt, jak również składanie określonych dokumentów będzie możliwe dopiero po zakończeniu procesu legislacyjnego, tj. po wejściu w życie ustawy.    4. Decyzja o podjęciu pracy za granicą jest indywidualną sprawą każdego lekarza. Rekrutację lekarzy do pracy poza granicami kraju ogłaszają i przeprowadzają przedstawicielstwa rządów państw, w których występuje niedobór tej grupy zawodowej.    5. Realizowana od 1999 r. reformy służby zdrowia ujawniła z całą wyrazistością nierównomierne rozmieszczenie w skali kraju specjalistycznej kadry lekarskiej oraz pielęgniarskiej. W wielu placówkach występuje jej niedobór. Ponadto zmieniające się w czasie zapotrzebowanie na dane specjalizacje jest brane pod uwagę w przygotowywanej zmianie rozporządzenia w sprawie specjalizacji lekarskich i przyszłej zmianie ustawy o zawodzie lekarza oraz pielęgniarki i położnej.    Reasumując, konieczne staje się kształcenie zmieniające kwalifikacje kadry specjalistycznej dostosowujące do zapotrzebowania na danym terenie lub zmiana miejsca zatrudnienia.    Sekretarz stanu    Tomasz Grottel    Warszawa, dnia 20 czerwca 2001 r.