Interpelacja w sprawie krytycznej sytuacji w przemyśle lekkim
Szanowny Panie Premierze! Przemysł lekki jest największym w kraju ˝producentem bezrobocia˝, o czym świadczy również obniżanie się współczynnika zatrudnienia w tej branży w stosunku do przemysłu ogółem - z 13,9% w 1998 r. do 12,4% w 1999 r. W latach 1998-1999 z przemysłu lekkiego zostało zwolnionych ponad 60 tys. pracowników i dalsze zwolnienia trwają. Dotkliwie odczuł i odczuwa to nadal również Kalisz - miasto z silnie rozwiniętym przemysłem lekkim (Haft, Wistil, Runotex, Polo i inne). Kiedy po wielkiej demonstracji związkowców przemysłu lekkiego odbytej 21 stycznia br. rząd zdecydował się powołać Zespół Trójstronny ds. Przemysłu Lekkiego, wydawało się, że doceniono ten ważny dla kraju problem i nastąpią pewne pozytywne zmiany. Oczekiwano przyjęcia przez rząd podstawowych uzgodnień pozwalających na: - opracowanie rządowej strategii dla przemysłu lekkiego, której wdrożenie zahamowałoby upadek tego sektora i dało nadzieję na przyszłość 400 tys. pracowników tego przemysłu, - skuteczną ochronę rynku wewnętrznego oraz rodzinnego przemysłu lekkiego przed masowym i nieuczciwym importem tekstyliów, odzieży i obuwia, - zahamowanie niekontrolowanego napływu wyrobów przemysłu lekkiego, które są nieoznakowane i nie spełniają polskich norm kwalifikujących do sprzedaży, - ograniczenie masowego importu odzieży używanej oraz odpadów włókienniczych, - przystosowanie urzędów celnych i przeszkolenie celników do fachowych odpraw celnych towarów z importu, - wprowadzenie kategorii minimalnych wartości celnych na importowane wyroby przemysłu lekkiego, - przedłożenie związkom zawodowym programu działań osłonowych w związku z grupowymi zwolnieniami tysięcy pracowników przemysłu lekkiego. Trwające rok negocjacje nie przyniosły żadnych rezultatów, jedynie rząd wprowadził kategorie minimalnych wartości celnych na importowane wyroby przemysłu lekkiego oraz obowiązkowe oznaczenie tekstyliów i obuwia. Nadal czekają rozwiązania główne problemy nurtujące całą branżę, a mianowicie: - uszczelnienie polskich granic (przemyt taniej odzieży azjatyckiej i import używanej odzieży z Zachodu), - uruchomienie rządowego programu dla 30 dużych przedsiębiorstw przemysłu lekkiego, - zabezpieczenie osłon socjalnych dla osób zwalnianych z 37 zakładów przemysłu lekkiego. Brak szybkich decyzji w tych sprawach doprowadzi do kolejnych upadłości przemysłu lekkiego. Skala zwolnień w przemyśle lekkim - o czym piszę na wstępie - jest porównywalna ze zwolnieniami w górnictwie, przewyższa liczbę zwalnianych w hutnictwie. Tymczasem dla tych środowisk pracowniczych stworzono programy osłonowe, natomiast dla przemysłu lekkiego - nie. Stąd uprzejmie proszę pana premiera o odpowiedź na następujące pytania: 1. Jaka jest strategia rządu dla przemysłu lekkiego? 2. Kiedy nastąpi uszczelnienie polskich granic przed przemytem taniej azjatyckiej odzieży i odzieży używanej? 3. Kiedy uruchomiony zostanie rządowy program dla 30 dużych przedsiębiorstw przemysłu lekkiego? 4. Czy i jakie osłony socjalne otrzymają osoby zwalniane z zakładów przemysłu lekkiego? Z poważaniem Poseł Grzegorz Woźny Ostrów Wlkp., dnia 23 grudnia 1999 r.
- Interpelacja w sprawie sytuacji polskich firm budowlanych w Niemczech
- Odpowiedź na interpelację w sprawie przywrócenia połączeń kolejowych w woj. podkarpackim na przykładzie zawieszonej linii PKP nr 71
- Odpowiedź na interpelację w sprawie tworzenia wydziałów teologicznych w państwowych uczelniach wyższych
- Interpelacja w sprawie negatywnych tendencji w turystyce przyjazdowej do Polski
- Interpelacja w sprawie zwolnienia z podatku VAT nabywców gruntów pod budownictwo indywidualne od lokalnych samorządów i z zasobów Skarbu Państwa