Debaty sejmoweXX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie umów stażowych

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 12 stycznia 2001 r. znak: SPS-0202-5477/01 interpelacją pana posła Andrzeja Zapałowskiego w sprawie umów stażowych, uprzejmie informuję, co następuje:    Sytuacja finansowa Funduszu Pracy w 2000 r. była wyjątkowo napięta i dotyczyła wszystkich powiatowych urzędów pracy. Wynikała ona ze znacznie wyższej od złożonej w ustawie budżetowej na 2000 r. liczby wypłacanych zasiłków dla bezrobotnych, zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych, a także (z uwagi na wyższą inflację) wypłacania tych zasiłków i świadczeń w wyższej od planowanej wysokości. W wyniku powyższego wydatki na zasiłki i świadczenia były w 2000 r. o ok. 1,4 mld zł wyższe od planowanych.    W celu utrzymania płynności finansowej Funduszu Pracy w dniu 26 lipca 2000 r. przyjęta została przez Sejm RP ustawa o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU nr 70, poz. 820), stwarzająca możliwość zaciągania przez Fundusz Pracy w 2000 r. kredytów i pożyczek w łącznej wysokości do 12,5% planowanych dochodów tego funduszu. Jednocześnie nadmieniam, że zgodnie z przepisami powyższej ustawy, środki z zaciągniętych kredytów i pożyczek mogły być przeznaczone wyłącznie na uzupełnienie niedoboru środków Funduszu Płac na wypłatę zasiłków, zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych. Na podstawie powyższej ustawy prezes Krajowego Urzędu Pracy - dysponent Funduszu Pracy w okresie wrzesień-listopad ub. r. zaciągnął kredyty w łącznej dopuszczalnej ustawą kwocie 745 mln zł.    Ponadto na podstawie art. 47 ustawy budżetowej na 2000 r. minister finansów podjął decyzję o przyznaniu dla Funduszu Pracy dodatkowej kwoty dotacji w wysokości 100 mln zł - w ramach niższych kosztów obsługi długu publicznego. Uzyskane w wyniku zaciągniętych kredytów oraz dodatkowej dotacji środki zostały bezzwłocznie przekazane samorządom powiatowym. Te dodatkowe środki (oprócz pochodzących przede wszystkim ze składek na Fundusz Pracy) umożliwiły utrzymanie płynności finansowej Funduszu Pracy - wypłatę obligatoryjnych zasiłków i świadczeń. Umożliwiły one również uregulowanie w znacznej części zobowiązań Funduszu Pracy, w tym z tytułu realizacji programów aktywnego przeciwdziałania bezrobociu oraz refundowania pracodawcom wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.    Z uwagi jednak na skalę zwiększonych wypłat na zasiłki i świadczenia, pomimo że przekazane w 2000 r. samorządom powiatowym środki Funduszu Pracy były o ok. 850 mln zł wyższe od planowanych (przewidzianych w ustawie budżetowej) - nie była możliwa w pełnym zakresie realizacja kontraktów zawartych przez prezesa Krajowego Urzędu Pracy - dysponenta Funduszu Pracy ze starostami. Z powyższych powodów prezes Krajowego Urzędu Pracy na podstawie § 4 zawartych kontraktów wypowiedział je z zachowaniem umownego dwutygodniowego okresu wypowiedzenia.    Pragnę jednocześnie podkreślić, że trudna sytuacja finansowa Funduszu Pracy w 2000 r. nie była efektem złej woli określonych organów oraz niedostrzegania wynikających z tego konsekwencji (w tym konieczności wstrzymania lub ograniczenia realizacji programów aktywnego przeciwdziałania bezrobociu czy też wzrostu liczby bezrobotnych).    Z uwagi na ograniczone możliwości budżetu państwa przyjęty przez Radę Ministrów i skierowany do Sejmu RP projekt ustawy budżetowej na 2001 r. przewiduje, pomimo 2-krotnego zwiększenia dotacji dla Funduszu Pracy, niższe niż w ub. r. środki na finansowanie programów aktywnego przeciwdziałania bezrobociu.    Sejm RP, przyjmując ustawę budżetową na 2001 r., ostatecznie zadecyduje o kwotach, jakie będą mogły być przeznaczone w roku bieżącym na finansowanie poszczególnych celów i zadań, w tym finansowanych z Funduszu Pracy.    Jednocześnie nadmieniam, że samorządy powiatowe, w ramach przyznanych im kwot na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu, same będą decydować o przeznaczeniu ich na poszczególne formy (staże, prace interwencyjne itp.) aktywizacji zawodowej bezrobotnych.    Informując o powyższym, z szacunkiem    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 26 stycznia 2001 r.